TWÓRCA PROGRAMU

Wszak już W.G. Bieliński — pi­sarz i krytyk pierwszej połowy XIX w., twórca programu estetyki rewolucyjno-demokratycz- nej, który definiował sztukę jako „bezpośrednią kontemplację prawdy” lub „myślenie w obra­zach” — kładł duży nacisk na powiązanie zja­wisk artystycznych ze społecznymi. Przypisując sztuce właściwości instrumentu poznania rze­czywistości, wyznaczał granice między sztuką nauką stwierdzając, że o ile nauka operuje argumentami logicznymi, sztuka stwarza kon­kretną, sugestywną wizję, ukazując istotę pro­cesów zachodzących w rzeczywistości. Pisał na przykład: „Odbierać sztuce prawo służenia in­teresom społecznym to znaczy nie podnosić, lecz obniżać ją, ponieważ znaczy to pozbawiać ją żywotnej siły, to jest myśli, robić ją przedmio­tem jakiegoś sybaryckiego upojenia, zabawką rozpróżniaczonych leniów. Znaczy to nawet za­bijać ją, czego dowodem może być żałosne po­łożenie malarstwa naszego czasu.

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych informacji dotyczących polityki i spraw społecznych. Zachęcam do komentowania i aktywnego odwiedzania bloga! Pozdrawiam serdecznie wszystkich moich czytelników!

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

© Wszelkie prawa zastrzeżone