TEATR TRADYCYJNY

Teatr tradycyjny został odrzucony bez reszty. Nową w to miejsce koncepcję stanowiły „syn­tezy” życia nowoczesnego, czyli nakładanie się na siebie w nieładzie i pośpiechu, jak to się dzieje w codzienności, scen z życia, dynamicz­nych i jakby przypadkowych fragmentów rze­czywistości. Z ich wzajemnych relacji, kontek­stów i zderzeń miał widz wydobyć zawarty w spektaklu sens. To współdziałanie widowni z akcją spektaklu miało w teatrze futurystycz­nym o tyle podstawowe ważny sens, że jednym z odkrywczych jego dezyderatów było zniesie­nie przeciwstawności sceny i widowni. Innym tego rodzaju wynalazkiem w teatrze futury­stów było podniesienie do roli głównych po­staci sceny przedmiotów nieożywionych. Oby­dwa te zasadnicze elementy nowatorstwa tea­tru futurystycznego odegrały niezwykle ważką rolę w kształtowaniu się scen eksperymental­nych, jak np. teatr Tadeusza Kantora w la­tach czterdziestych, a potem sześćdziesiątych.

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych informacji dotyczących polityki i spraw społecznych. Zachęcam do komentowania i aktywnego odwiedzania bloga! Pozdrawiam serdecznie wszystkich moich czytelników!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)