PRZYWIĄZANIE KUBISTÓW

Przywiązanie kubistów do konkret­nego przedmiotu w jego materialności, kształ­cie, jego niezbywalnej obecności jest tak duże, że u schyłku 1911 roku zaczyna się wprowa­dzanie do obrazów kubistycznych rozmaitych cytatów z rzeczywistości: liter, cyfr, strzę­pów gazet, wycinków tapet, etykiet etc., a od roku 1912, w fazie kubizmu syntetycznego, wi­zerunek materialnego przedmiotu przywróco­ny zostaje :na nowo w pełnym dla niego res­pekcie, choć w znacznym uogólnieniu.A przecież w tym samym czasie, już w okre­sie kształtowania się cezannistycznego wciele­nia kubizmu: od 1907 roku, czyli od namalo­wania Panien z Awinionu Picassa, czy —- jeśli przyjąć periodyzację wprowadzoną przez Po­rębskiego — od 1906 roku, czyli od powstania „iberyjskiego” portretu Gertrudy Stein, syn­teza ideoplastyczna w formie malarskiego my­ślenia abstrakcyjnego widocznie potencjalnie staje się wszędzie obecna i możliwa do uchwy­cenia jak idea platońska, skoro na zasadzie konwergencji w różnych krajach rodzą się obrazy bezprzedmiotowe.

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych informacji dotyczących polityki i spraw społecznych. Zachęcam do komentowania i aktywnego odwiedzania bloga! Pozdrawiam serdecznie wszystkich moich czytelników!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)