BEZPOŚREDNIA ZAPOWIEDŹ

Stały się też bezpośrednią zapo­wiedzią, analogicznych do futurystycznych, konstrukcji Tatlina, Ivana Puniego i innych futurystów i konstruktywistów rosyjskich. Te­oretyczny program rzeźby tego rodzaju poda­wał Manifest rzeźby futurystycznej z 11 kwie­tnia 1912 roku jak bezbłędną receptę: „Jeśli […] kompozycja wymaga szczególnego wzmoc­nienia czy skomtrastowania jakiegoś momentu ruchowego w całokształcie wartości rytmicz­nych, wówczas śmiało można przytwierdzić do kompleksu rzeźbiarskiego […] jakikolwiek detal mechaniczny będący w stanie nadać płaszczyz­nom i liniom zamierzony efekt ruchowo-rytmiczny”. Jest to propozycja, która otwiera w równej mierze drogę dadaistom, a w dalszej perspektywie pop-artowi, co futuro-konstruktywizmowi rosyjskiemu, który narodził się w znacznej mierze dzięki owocnym w konsekwe­ncje myślowo-artystyczne, kilkakrotnym w la­tach 1910—1912 wizytom w Rosji Marinettiego niestrudzonego propagatora futuryzmu.

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych informacji dotyczących polityki i spraw społecznych. Zachęcam do komentowania i aktywnego odwiedzania bloga! Pozdrawiam serdecznie wszystkich moich czytelników!

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

© Wszelkie prawa zastrzeżone